หน้าหลัก

Print this page Print this page  |  Send this page Send this page  |  export to PDF Export to PDF

บทความพิเศษ
ปัญหาอาชญากรรมข้ามชาติในรูปแบบการค้ามนุษย์ในอาเซียน

30 กันยายน 2015 (จำนวนคนอ่าน 15681)
 
โดย พนารัช ปรีดากรณ์
 
                  
 
เรื่องของการค้ามนุษย์เริ่มเป็นที่สนใจกันในปัจจุบันเนื่องจากมีการกล่าวถึงกันมากโดยเฉพาะเมื่อนำปัญหาการค้ามนุษย์ไปเชื่อมโยงกับการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจ คำว่าการค้ามนุษย์ (Human Trafficking) จึงเป็นที่น่าสงสัยว่ามีความหมายอย่างไร กิจกรรมในรูปแบบใดที่เรียกได้ว่าเป็นการค้ามนุษย์ การใช้นิยามของคำว่าการค้ามนุษย์นั้นควรใช้ตามความหมายของหน่วยงาน/องค์กรที่เกี่ยวข้องโดยตรง ซึ่งหากไปค้นหาความหมายแล้วพบว่า ในพิธีสารเพื่อป้องกัน ปราบปราม และลงโทษการค้ามนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสตรีและเด็ก เพิ่มเติมอนุสัญญาเพื่อต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติในลักษณะที่เป็นองค์กร
 
มีการให้คำนิยามไว้ว่า "การค้ามนุษย์” หมายถึง การจัดหา การขนส่ง การส่งต่อการจัดให้ที่อยู่อาศัย หรือการรับไว้ซึ่งบุคคลด้วยวิธีการขู่เข็ญ หรือด้วยการใช้กำลัง หรือด้วยการบีบบังคับในรูปแบบอื่นใด ด้วยการลักพาตัว ด้วยการฉ้อโกง ด้วยการหลอกลวง ด้วยการใช้อำนาจอันมิชอบ หรือด้วยการใช้สถานะความเสี่ยงภัยจากการค้ามนุษย์โดยมิชอบ หรือมีการให้หรือรับเงินหรือผลประโยชน์เพื่อให้ได้มาซึ่งความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจควบคุมบุคคลอื่น เพื่อความมุ่งประสงค์ในการแสวงหาผลประโยชน์ อย่างน้อยที่สุดให้รวมถึงการแสวงหาประโยชน์จากการค้าประเวณีของบุคคลอื่น หรือการแสวงประโยชน์ทางเพศในรูปแบบอื่น การบังคับใช้แรงงานหรือบริการ การเอาคนลงเป็นทาสหรือการกระทำอื่นเสมือนการเอาคนลง เป็นทาส การทำให้ตกอยู่ภายใต้บังคับ หรือการตัดอวัยวะออกจากร่างกาย ให้ถือว่าการจัดหา การขนส่ง การส่งต่อ การจัดให้อยู่อาศัย หรือการรับไว้ซึ่งเด็กเพื่อความมุ่งประสงค์ในการแสวงประโยชน์เป็นการค้ามนุษย์ แม้ว่าจะไม่มีการใช้วิธีการใด ๆ ที่ระบุไว้
 
ปัจจุบัน การค้ามนุษย์ได้รวมถึงการค้าแรงงานข้ามชาติด้วย ซึ่งนับเป็นประเด็นร้อนที่ประเทศไทยกำลังเผชิญหน้ากับปัญหาในการจัดลำดับให้เป็นประเทศที่มีการค้ามนุษย์ในระดับ Tier3 ซึ่งหมายถึง การดำเนินการไม่ได้ตามมาตรฐานขั้นต่ำโดยสมบูรณ์ตามกฎหมายคุ้มครองเหยื่อการค้ามนุษย์ และไม่มีความพยายามอย่างมีนัยสำคัญที่จะดำเนินการตามมาตรฐานขั้นต่ำดังกล่าว
 
สำหรับการค้ามนุษย์โดยองค์กรอาชญากรรมข้ามชาตินับเป็นปัญหาสำคัญยิ่ง ในอาเซียนเองก็เช่นกันที่การแก้ปัญหาต้องการความร่วมมือระหว่างประเทศโดยผ่านทางอนุสัญญา พิธีสาร ข้อตกลงร่วมมือต่าง ๆ ในเรื่องการค้ามนุษย์ โดยต้องเชื่อมโยงกับประเทศอื่น ๆ อย่างเป็นสากล อีกทั้งปัญหาการค้ามนุษย์นั้นมีความเชื่อมโยงกับปัญหาอื่น ๆ อาทิ การฟอกเงิน ยาเสพติด ซึ่งล้วนแต่บ่อนทำลายความมั่นคงของประเทศของภูมิภาคและของโลก
 
ในความร่วมมือของประเทศอาเซียนได้มีการกล่าวถึงปัญหาการค้ามนุษย์ในเวทีการประชุมสุดยอดผู้นำเอเชียยุโรป หรืออาเซม ครั้งที่ 9 ณ นครเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว การประชุมนี้ได้มุ่งให้ความสำคัญในเรื่องการป้องกันมากกว่าการปราบปราม กล่าวคือ เน้นให้เกิดการกินดีอยู่ดีของประชาชนโดยใช้มาตาการทางสังคม โดยมีภาคประชาชนเป็นศูนย์กลาง และเห็นสมควรให้มีการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์เร่งด่วนเพื่อให้ทันกับการเกิดขึ้นของประชาคมอาเซียน
 
ในบรรดาประทศสมาชิกอาเซียน กลุ่มประเทศที่มีสถานการณ์การค้ามนุษย์ข้ามชาติหรือแรงงานข้ามชาติผิดกฎหมายจะอยู่ในบริเวณอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง เช่น ประเทศเวียดนาม จัดเป็นแหล่งนำเข้าและส่งออกแรงงาน ที่ผิดกฎหมายที่ใหญ่ที่สุดในอาเซียน ในขณะที่ประเทศไทยเองก็เป็นพื้นที่ซึ่งเอื้อต่อการค้ามนุษย์ที่สุด เนื่องจากมีชายแดนติดต่อกับหลายประเทศที่เป็นประเทศต้นทางของการค้ามนุษย์ ขณะเดียวกันก็ยังเป็นประเทศต้นทาง และประเทศทางผ่านของการค้ามนุษย์ด้วยเช่นกัน ความร่วมมือต้อต้านการค้ามนุษย์ในอาเซียนดำเนินการทั้งในรูปทวิภาคีและพหุภาคีผ่านกลไกความตกลงต่าง ๆ ได้แก่ ปฏิญญาอาเซียนเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ ความตกลงร่วม (MOU) ในภูมิภาคอาเซียนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการต่อต้านการค้ามนุษย์
 
อย่างไรก็ตาม เมื่อวิเคราะห์แล้วเห็นได้ว่าความร่วมมือต่าง ๆ ที่มีนั้นยังไม่ครอบคลุมทั้งภูมิภาคอาเซียน ดังนั้น เมื่อเกิดประชาคมอาเซียนในปี 2015 (พ.ศ. 2558) หากต้องการบรรลุเป้าหมายของอาเซียนในการต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติในรูปแบบการค้ามนุษย์ ประเด็นปัญหาดังกล่าวต้องได้รับความสนใจและมีการร่วมมือกันอย่างจริงจังมากขึ้น
 
 
ส่วนอาเซียน สำนักการประชาสัมพันธ์ต่างประเทศ
กรมประชาสัมพันธ์

กรมประชาสัมพันธ์ เลขที่ 9 ซอยอารีย์สัมพันธ์ ถนนพระราม6 เขตพญาไท กรุงเทพฯ 10400
Tel.02 618 2323 ต่อ1719, 1723 Fax. 02 618 2372 E-mail:  aseanthai@hotmail.com


จำนวนผู้เยี่ยมชมเว็บไซต์