หน้าหลัก

Print this page Print this page  |  Send this page Send this page  |  export to PDF Export to PDF

บทความพิเศษ
ปัญหายาเสพติดในประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน

17 กรกฎาคม 2015 (จำนวนคนอ่าน 19183)
 
โดย สันติพจน์ กลับดี
 
 
                                
 
ในบรรดาปัญหาของประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน นอกจากปัญหาการระบาดของโรคติดต่อร้ายแรง เช่น การติดเชื้อเอชไอวี โรคเอดส์แล้ว ปัญหายาเสพติดยังเป็นอีกปัญหาหนึ่งเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงต่อประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียนมากเช่นกัน เนื่องจากยาเสพติดจะทำลายศักยภาพของประชาชนและเยาวชนอาเซียนและจะส่งผลต่อขีดความสามารถในการพัฒนาในอนาคต หากพิจารณาลักษณะและความเกี่ยวข้องกับปัญหายาเสพติดของประเทศต่าง ๆ ในอาเซียน อาจแบ่งได้เป็น 3 ส่วน คือ
 
1. ประเทศที่มีสถานะเป็นผู้ผลิตยาเสพติด ได้แก่ เมียนมา ซึ่งเป็นผู้ผลิตฝิ่น เฮโรอีน ยาบ้า และไอซ์
2. ประเทศที่มีสถานะเป็นทางผ่านยาเสพติด หรือเป็นเส้นทางลําเลียงยาเสพติดจากแหล่งผลิตในเมียนมาไปยังประเทศอื่น ๆ ได้แก่ ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย
3. ประเทศที่มีสถานะเป็นผู้บริโภคหรือเป็นแหล่งแพร่ระบาดยาเสพติด ได้แก่ ไทย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย
 
สาเหตุที่ไม่มีประเทศบรูไนและสิงค์โปร์ ปรากฎในการจำแนกกลุ่มประเทศที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดข้างต้น เนื่องจากเป็นประเทศที่มีปัญหายาเสพติดน้อยเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ในกลุ่มอาเซียน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต่างก็เป็นประเทศที่ปลอดยาเสพติดอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากเมื่อศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะของปัญหายาเสพติด ในประเทศอาเซียนให้ละเอียดขึ้นแล้ว จะพบว่ามีปัญหากันทุกประเทศ โดยในที่นี้สามารถสรุประดับปัญหา สถานะที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด และชนิดของยาเสพติดหลักที่แพร่ระบาดในประเทศสมาชิกอาเซียน ได้ดังตาราง
 
 
จากตารางจะเห็นว่าทุกประเทศในอาเซียนต่างมีปัญหายาเสพติดด้วยกันทั้งสิ้น และเป็นปัญหาที่เกิดกับอาเซียนมานานแล้วด้วยเช่นกัน สังเกตได้จากการที่ประเทศสมาชิกอาเซียนได้ร่วมแก้ปัญหายาเสพติดกันมาตามลำดับ ดังนี้
1. พ.ศ. 2519 มีการประกาศปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยหลักการในการต่อต้านการใช้ยาเสพติดในทางที่ผิด (ASEAN Declaration of Principles to Combat the Abuse of Narcotic Drugs)
 
2. พ.ศ. 2541 มีการประกาศปฏิญญาว่าด้วยการปลอดยาเสพติดในอาเซียน พ.ศ.2563 (Joint Declaration For A Drug-Free ASEAN )
 
3. พ.ศ. 2543 รัฐมนตรีต่างประเทศอาเซียนเห็นควรให้ร่นเวลาการปลอดยาเสพติดในอาเซียนจากปี พ.ศ.2563 เป็นปี พ.ศ. 2558
 
4. พ.ศ. 2548 มีการยกร่างแผนปฏิบัติการอาเซียนเพื่อต่อต้านการลักลอบค้ายาเสพติด
 
5. พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านยาเสพติดให้การรับรองแผนปฏิบัติการอาเซียนเพื่อต่อต้านการลักลอบค้ายาเสพติด พ.ศ. 2552-2558 (ASEAN Work Plan on Combating Illicit Drug Manufacturing, Trafficking and Abuse 2009-2015)
 
6. พ.ศ. 2553 มีการกําหนดเกณฑ์วัดผลสําหรับการดําเนินงานการปราบปรามการผลิตและการลักลอบลําเลียงยาเสพติด ได้แก่
6.1 การขจัดเครือข่ายที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติการผลิตยาเสพติด
6.2 การขจัดเครือข่ายที่เกี่ยวข้องกับการลักลอบลําเลียงยาเสพติด
6.3 การขจัดการลักลอบและการนําสารตั้งต้นไปใช้ในการผลิตยาเสพติด
6.4 ส่งเสริมความร่วมมือข้ามพรมแดนและการปฏิบัติการด้านการปราบปรามอาชญากรรมข้ามชาติ
 
เพื่อให้การปราบปรามการผลิตและการลักลอบลำเลียงยาเสพติดเกิดผลในทางปฏิบัติ ประเทศสมาชิกอาเซียนได้ใช้ปฏิญญาว่าด้วยการปลอดยาเสพติดในอาเซียน พ.ศ.2558 ซึ่งหมายถึง "การดําเนินกิจกรรมการควบคุมยาเสพติดที่ผิดกฎหมายอย่างมีประสิทธิภาพและประสบผลสําเร็จ พร้อมทั้งลดผลต่อเนื่องต่าง ๆ ในเชิงลบอันอาจเกิดขึ้นกับสังคม” เป็นกรอบความคิดหลัก และได้กำหนดกรอบทางยุทธศาสตร์ไว้ 6 กรอบความร่วมมือ ดังนี้
1. กรอบความร่วมมือในด้านการลดอุปทานยาเสพติด (supply reduction) คือการดําเนินการปราบปรามยาเสพติด ทั้งในด้านการข่าว การปราบปรามกลุ่มการค้ายาเสพติด การสกัดกั้นตามท่าอากาศยาน การยึดทรัพย์สิน ฯลฯ
 
2. กรอบความร่วมมือในด้านการเสริมสร้างความมั่นคงชายแดน คือ การดําเนินงานในด้านการสกัดกั้นยาเสพติดตามแนวชายแดน การเสริมสร้างชุมชนตามแนวชายแดนให้เข้มแข็ง การจัดระเบียบชายแดน ฯลฯ
 
3. กรอบความร่วมมือการลดพื้นที่ปลูกพืชเสพติดด้วยการพัฒนาทางเลือก (Alternative Development) คือการใช้แนวทางการพัฒนาทางเลือกตามแนวพระราชดําริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ มาลดปัญหาการปลูกฝิ่น
 
4. กรอบความร่วมมือด้านการสร้างภูมิคุ้มกันป้องกันยาเสพติด (potential demand) คือการดําเนินการด้านการป้องกันยาเสพติดในกลุ่มที่กําหนดเป็นเป้าหมายร่วม สกัดวงจรของผู้เสพยาเสพติดรายใหม่ในกลุ่มประเทศอาเซียน
 
5. กรอบความร่วมมือด้านการแก้ไขผู้เสพยาเสพติด คือการดําเนินการด้านบําบัดรักษาผู้เสพยาเสพติด การพัฒนาความพร้อมเมื่อเกิดเงื่อนไขการเคลื่อนย้ายประชากรในกลุ่มประเทศอาเซียน
 
6. กรอบความร่วมมือด้านการพัฒนาวิชาการและการพัฒนาในด้านต่าง ๆ ได้แก่ การพัฒนาความร่วมมือในด้านการวิจัย วิชาการ การพัฒนาความร่วมมือด้านนิติวิทยาศาสตร์ การพัฒนากฎหมาย ฯลฯ
 
เพื่อให้ความร่วมมือกับกลุ่มประเทศอาเซียนมีความก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น ภายใต้พัฒนาการของความร่วมมือในการแก้ปัญหายาเสพติด และการกำหนดกรอบทางยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ดังกล่าว จะเห็นว่าถ้าทุกประเทศในประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียนให้ความร่วมมือดำเนินการตามกลยุทธ์ต่าง ๆ ที่กำหนดไว้อย่างต่อเนื่อง จริงจัง และจริงใจ เชื่อได้ว่าปัญหายาเสพติดในประเทศอาเซียนน่าจะคลี่คลาย ลงได้ตามสมควร ถึงแม้ว่าอาจจะไม่บรรลุถึงเป้าหมายการเป็นอาเซียนปลอดยาเสพติด ภายใน พ.ศ. 2558 ดังที่กำหนดไว้ก็ตาม
 
 
 
ส่วนอาเซียน สำนักการประชาสัมพันธ์ต่างประเทศ
กรมประชาสัมพันธ์

กรมประชาสัมพันธ์ เลขที่ 9 ซอยอารีย์สัมพันธ์ ถนนพระราม6 เขตพญาไท กรุงเทพฯ 10400
Tel.02 618 2323 ต่อ1719, 1723 Fax. 02 618 2372 E-mail:  aseanthai@hotmail.com


จำนวนผู้เยี่ยมชมเว็บไซต์